|
O, schaugs, schaugs, wia schian!
Die Augn mir völlig übergian,
mir scheint fast wia a Tram,
das do gleim unter die Tschurtschnbam
af amol a sölla schians Kirch'l steat.
Geat hear, geat, geat.
Jeatzt hearts, losst enk sogn,
wia die Gschicht sich hot zuagetrogn.
Der Gamper Voter in Lagund,
hot amol ghobt a trüabe Stund,
isch glegn voller Fiaber im Bett,
es geat im ans Lebn, s'isch a rechts Gfrött,
und weil er schun längst hot a Kirch'l gwöllt baun,
tuat er recht föscht af die Muater Gottes vertraun.
Wenn sie ihm dösmal s'Leben tat schenken,
a Kirch'l tat i baun zu ihrn Gedenkn. Isch wor!, isch gwordn zu derselben
Stund, der Gamper Voter a lei voltaboll gsund, do laft er zum Pforrer
vom Schennaer Berg, voller Freud wia a kloaner Ifinger Zwerg.
Und der Pforrer, der liabe, guate Hear,
sogg jo und amen und sunscht nix meahr.
Der Bischof muat a no gfrogg wearn,
und dear schreib auer: "I siech's recht gearn,
wenn in Obertasn a Kirch'l werd baut".
Wer hat sich dös zu denkn getraut!
In Obertasn werds iatz recht lebendig,
denn alle Leut freuts gonz unbändig.
Isch's Kirch'l lei kluan, sein decht groas die Schuldn!
Bis alles banonder, brauchts wohl a por Guldn!
Die Zimmerleit holn vom Wold die Bam,
die Maurer trogn Stuaner und Luam,
und der Gamper Voter greift tief in d'Kassn,
denn wer heut baut, hot nit leicht zu gspassen.
So geat's vo Woch zu Woch bis ans End.
S'Kirch'l isch förtig, es raschten die Händ.
O na no nit, no steat no koa Wiedn,
sogg der Gamper Voter - no isch koa Friedn.
A Wiedele muas zan Kirchl no hear,
als Summerfrisch, für an geistlichen Hear.
Und's Wiedele weard a bald sauber und fein,
es wartet nachher bis der Geistliche ziecht ein.
Die Glogglen afn Turn, dö weards boll hearn,
iatz geats boll, los tiats lei net rearn.
Der Gamper Voter in seinen Herzen,
s'Kirch'l hot gweiht Maria Schmerzen.
Die Schmerzensmuater mit ihrn Suhn,
isch afn Altor und geat nimmer davun.
Sie bleib iatz do um uns zu erfreun, wenn mir vor ihr
bitten, oder a Gsaztl rearn. Sell woll mögs glabn, ös
Hearn und Bauern, dös isch a Freud,
brauchts nimmer trauern.
Ihre Schmerzen af der Welt hobn längst schun a End,
nit umsunst erhöbn mir zu ihr unsre Händ.
Sie kennt unsere Leiden, isch unsre Muater,
sie bittet ban Suhn, und ihr zuliab - alles tuat er.
|